تبلیغات در اینترنتclose
چگونگی ساخت ماشین زمان
::: در حال بارگیری لطفا صبر کنید :::
چگونگی ساخت ماشین زمان
www.synopticclimate.ir
نام کاربری : پسورد : یا عضویت | رمز عبور را فراموش کردم

صفحه اصلیعلم و فناوریچگونگی ساخت ماشین زمان

سفارش کتاب و مقاله
تعداد بازدید : 528
نویسنده پیام
mani آفلاین


ارسال‌ها : 20
عضويت : 27 /7 /1390
سن : 25
تشکر ها: 2
تشکر شده : 4
چگونگی ساخت ماشین زمان
سفر زمان یکی از تخیلات قدیمی نویسندگان داستان های علمی-تخیلی است. نظریات کنونی هم انجام آن را منتفی نمی دانند. اما خوب، پیدا کردن یک روش مناسب هم کار مشکلی است.
بهترین ایده های موجود در این زمینه در دهه 1980 شکل گرفت. آن بر پایه عجیب ترین اجرام نسبیتی به نام "کرمچاله ها". کرمچاله ها تا حدودی شباهت زیادی به سیاه چاله ها دارند. هر دوی آنها فعلا در حد پاسخ های ریاضی معادلات پیچیده نسبیت باقی مانده است.
هر دوی آنها دارای گرانش شدیدی دارند، ولی سیاهچال ها همانند دروازه ای به هیچ عمل می کند زیرا هرچیزی که وارد آن شود دیگر نمی تواند خارج شود؛ در حالی که کرمچاله می تواند یک راه خروجی نیز داشته باشد.
در داستان های علمی- تخیلی، کرمچاله دروازه ای فضایی هستند و به صورت راه میان بر دو نقطه دور، در فضا عمل می کنند. اجرامی که در درون یک کرمچاله حرکت می کنند، بسته به جهت حرکتشان می توانند به آینده یا گذشته سفر کنند. کرمچاله های بزرگ ممکن است در زمان مهبانگ (دورانی که انرژی بسیار بسیار زیاد بوده) به وجود آمده باشند؛ اما امروزه بهترین مکانی که می توان آنها را جستجو کرد، ریز جهان های کوانتمی هستند. ماشین زمانی هم که می خواهم در اینجا توضیح دهم، بر اساس همین ریز جهان های کوانتمی کار می کند. ساخت این ماشین در 4 گام اساسی صورت می گیرد:
1- برخورد دهنده
نخستین گام برای ساختن یک کرمچاله (بر خلاف تصور عموم که فکر می کنند در فضای خارج از زمین بهتر است؛) در درون یک شتاب دهنده ذرات اتفاق می افتد.این شتاب دهنده —که از آن به عنوان برخورد کننده نیز یاد می کنم— فقط برای نظارت داشتن بر مراحل کار و کنترل ماشین است. زیرا هر چه کرمچاله بزرگتر باشد اختلالات شدیدی انرژی در طبیعت ایجاد می شود، انرژی های هنگفتی آزاد می شود و معلوم نیست چه بلایی سر طبیعت خواهد آمد. درون یک شتابدهنده شرایط به مراتب کنترل شده تر خواهد بود.
برای آغاز کار بایستی ماده را به واحد های سازنده اش یعنی کوارک ها و ذرات منتقل کننده نیرو بین کوارک ها، یعنی گلوئون ها تجزیه کرد. این کار در حال حاضر در شتابدهنده های بزرگی مانند CERN در ژنو صورت می گیرد و شرایط چند میکروثانیه نخست عالم پس از مهبانگ شبه سازی می شود؛ زمانی که دمای عالم بیش از 10هزار میلیارد درجه کلوین بود. برای این کار 2 بسته اورانیوم را با سرعت بسیار بسیار زیاد رو در رو بر خورد می دهند.برخورد به قدری که هسته به ذرات بسیار بنیادی کوارک و گلوئون تجزیه می شود و در نتیجه قطره ای بسیار داغ مملو از کوارک ها و گلوئون ها باقی می ماند.

2- منفجر کننده
گام دوم این است حجم این قطره کوارک-گلوئونی را تا صد میلیارد میلیاردیم حجم اولیه اش کاهش داد. این کار را می توان به صورت انفجاری انجام داد. چندین بمب هسته ای-حرارتی را که میدان مغناطیسی شدیدی را در میان دارند منفجر می کنیم. این کار باعث می شود تا میدان مغناطیسی بسیار بسیار فشرده شود و شدتش تا مقدار حیرت آوری افزایش یابد. این شدت باور نکردنی موجب می شود؛ حجم قطره تا مقدار مورد نظر کاهش یابد. بر اساس محدوده ای 10 برابر کوچکتر از هسته اتم!!! فضا زمان دچار فعالیت های بر انگیخته شود که از این پدیده به کف فضا زمان یاد می شود. در این کف، کرمچاله ها تحت تاثیر فعل و انفعالات کوانتمی به طور پیوسته به وجود می آیند و به سرعت چگالیده شده و از بین می روند. اگر بخواهیم یکی از آنها را شکار کنیم بایستی یک پالس انرژی به مقدار 10میلیارد ژول به سویش شلیک کنیم. (این مقدار انرژی تقریبا معادل انرژی لازم برتی پرتاب یک وزنه 160 کیلوگرمی به فضاست، به گونه ای که دیگر به زمین باز نگردد.) اگر بخش انفجاری درست کار کند؛ آنگاه کرمچاله به اندازه ای پایدار خواهد ماند تا بتوان مرحله سوم را روی آن انجام داد.

3- متورم کننده
اگر بخواهیم فضانوردی را به داخل کرمچاله بفرستیم، دهانه کرمچاله باید چندمتر عرض داشته باشد. بنابراین باید کرمچاله به دام افتاده را متورم کرد. این کار نیاز به تزریق پادگرانش دارد تا کرمچاله مانند یک بالن از کف فضازمان بلند شود. هنگامی که تورم به وسیله اثر ضد گرانشی آغاز شد، بقیه انرژی لازم به وسیله خود کرمچاله و شکافی که در فضا زمان ایجاد کرده، تامین می شود.

4- متمایز کننده
گام نهایی تبدیل کرمچاله به یک ماشین زمان است. یعنی درحالی که یکی از دهانه های کرمچاله را ثابت نگاه داشته ایم دهانه دیگرش را هدایت کنیم. این یک روش ساده است. هنگامی که اندازه کرمچاله در حدود اندازه اتمی است تورم را متوقف می کنیم. مقداری بار الکتریکی به درون آن بفرستیم و دهانه دوم را با استفاده از میدان الکتریکی و مغناطیسی هدایت کنیم.
اثر ارتساع زمان می تواند اختلاف زمانی مورد نیاز ما را در دو،سه کرمچاله تامین کند. البته گام نهایی بسته به اختلاف زمانی که می خواهیم ایجاد کنیم، ممکن است سال ها به طول انجامد، ولی وقتی که کامل شد، کرمچاله را میتوان به متورم کننده بازگرداند و آن را تا اندازه ای که یک فضا نورد به راحتی از آن عبور کند، بزرگ کرد. با وجود این مشکلات عملی بسیاری بر سر راه وجود دارند. کرمچاله های موجود بر کف فضا زمان فقط یک،ده میلیون میلیارد میلیارد میلیارد میلیاردیم ثانیه وجود دارند؛ یعنی 10به توان منهای43ثانیه!!! میبینید که برای شکار کرمچاله بایستی به صورت غیر ممکنی سریع بود.
حتی اگر بتوان کرمچاله را شکار کرد، متورم ساختن آن بسیار دشوار خواهد بود برای آنکه ورودی یک کرمچاله به اندازه ی یک انسان باشد، مقادیر بسیار زیادی از مواد ضد گرانشی برانگیخته شده مورد نیاز است که نه تنها تولید آن غیر ممکن است، بلکه هر فضانوردی را که بخاهد وارد آن شود، متلاشی می کند.
ماده ضدگرانش ممکن است باگرانش بر گرانش موجود در کرمچاله غلبه کنند و آن را به صورت غیرقابل کنترلی متورم کند. افت و خیز های کوچک انرژی هم ممکن است خود تحت تشدید قرار بگیرند و به قدری بزرگ شوند که از خود رفتار انفجاری نشان دهند.
اما باید منتظر ماند و دید که در نهایت چه پیش خواهد آمد...

یکشنبه 08 آبان 1390 - 23:11
ارسال پیام نقل قول تشکر گزارش



برای ارسال پاسخ ابتدا باید لوگین یا ثبت نام کنید.



تمامي حقوق محفوظ است . طراح قالبــــ : روزیکســــ

در گوگل محبوب میکنم
لطفا جهت حمایت روی +1 کلیک کنید